گذشته ها گذشته؟!

مرور خاطرات یکی از کارهاییه که جزء تفریحات سالم خیلی ها محسوب میشه. خیلی ها عکس هایی از دوران کودکی و ابتدایی میگذارند و شما با دیدن آن ها آهی از سر رضایت می کشید که «اِ، این، یادش بخیر». 

اما باید خدمتتان عرض کنم که بنده علی رغم خاطره باز بودن، از یادآوری دوران گذشته لذت که نمی برم ، هیچ، حالم هم بد می شود! مثلا با وجود اینکه بچه زرنگ بودم، اما از خاطرات مدرسه حالم بد می شود و ترجیح می دهم این خاطرات  «اِ، این، یادش بخیر» را اصلا نبینم!!!

تنها دوران خوش گذشته اینجانب بر می گردد به همان سال 88 و دوران وبلاگ نویسی و آشنایی با دوستان خوب و کنار دوستان خوب بودن. البته چند سال قبلش هم خوب بود. اما این دوران جزء دورانی است که می توانم با افتخار بگویم  «اِ، این، یادش بخیر»! 

و امروز که داشتم در دنیای نت، به دنبال رد پایی از وبلاگ آن زمان می گشتم، قلبم فشرده شد برای اتمام آن روزها. و با همه وجودم دلم می خواهد برگردم به زمانی که خودم باعث اتمام آن روزها شدم...

اگر شما هم جزء آن دسته آدم هایی هستید که از گذشته خود لذت می برید، و ایرادی در لذت بردن خود نمی بینید!، هرگز و برای هیچ چیز آن را رها نکنید.